دستم رود کوک ماهــــور،اما دلم میزند شـــور

                                                          ترسم ز روزی که سازم،آهنــــگ تنــــهائیم را

روی بخارات شیشه،در فصــل گـــرم زمستان

                                                         بانوری از دل نویسم،ابـیـــــات نورانیـــــــــم را

با حرف حرف قوافی،تصویری از روی دلـبر

                                                         دیگر به یادم نیاور،اعمـــــال انسانیـــــــــــــم را

با بوسـه ای از حباب و،با صحبتی جنس شبنم

                                                        شیرین تر از قــــند لــــــــــبخند،یــار خیالاتیم را

در بامدادی که خوانند،عشاق و معشوقه هاشان

                                                        ای کاش خالی گذارند،جای دل فانیــــــــــــــــم را

با یار حتی زمین هم،جایی کم از آسمان نیست

                                                        ای کاش من هم بیابم،فردوس معراجـــــــــــیم را

سینا نظری نیا