امید وارم از این شعر خوشتون بیاد.راستی نظر فراموش نشه!لطفا!!!

ابرو کمــــــند یارم.شیرین چو قنـــــــــد یارم

                                              با زلف تـــــاب دیــــــــــده.والا بلند یارم

ایـــــــام بی قرارم.چون ابـــــــــر در بـــــهارم   

                                              مرگ مرا از این عشق.بین و بخند یارم

تکواژ های شعرم. بر گــــــــونه های سرخت

                                               با عشقی از وجودم.بوســه نهند یارم

این چاه آب دیده.مــــــه را به خود کشــــیده

                                               مه نیست غمگسارم.ماه لـــــوند یارم

این بازتاب عشق است.از عمق چشمهایت

                                                آئینه ی خمــــارست.بر من مبند یارم

در دام عشق بودم.این شعر را ســـــــــرودم

                                                از دام برون آرم.حور ســــــــــــپند یارم

سینا نظری نیا

داشتم دفتر شعرم رو برانداز می کردم که این شعر رو دیدم.یادم اومد چند وقت پیش یه جمعه غروب این شعر رو با خودنویس نقره ایم روی کاغذ قلم زدم. موضوع این شعر مربوط به منجی آخرالزمانه ولی تحت تاثیر فرهنگ و مذهب ما ایرانی ها.البته چند تا اشکال قافیه داره ولی چون از حرف زدن در مورد شعرای خودم خوشم نمیاد بی خیالش میشم! امیدوارم خوشتون بیاد. راستی منو از نظراتتون بی خبر نذارین!و در آخر هم باید بگم چند روز پیش این وب یک ساله شد.تولدش مبارک باشه!

برای دیدنـــــــــت جانم فدایــــــــــــــــــــت              زمین را گشته ام بر جــــای پــــــایت

همه صبح و همه شب بی تو هیچ است              سلامم بهر عادت از برایــــــــــــــــــت

کدامین شـــــــــــــعر و بیتـــــی می تواند              که از خوبی بگوید در رثــــــــــــــــایت

همه ایــــــــــــــــــــــــــــام آدینه که شاید               یکی با تو رسد تا بی نــــــــــــــهایت

تجـــلــــــــــی گاهی از خوبی و احسان                که هم خشمت نکو هم خنده هایت

فقط محبـــــــــــوب تو معشوق چشـمت                همه دنیا و عشقم زیر پــــــــــــــایت

از این عشقم به تو کس با خبر نیـست                 فقط من دانم و تو با خــــــــــــــدایت

همه ابیات اشعــــــــــــــــــارم تو گفتی                  تشکر از همه لطف و عنــــــــــــایت 

سینا نظری نیا

بالاخره امتحانات تموم شد و سرم خلوت شد!خدا رو سپاس... .

شعر زیاد دارم که میذارم. از همه نظرات ممنون. امید وارم از این شعر خوشتون بیاد. اگر اشکالی می بینید و اگر هم جایی رو من در بیان منظورم مبهم گذاشتم بگین تا اشکالات رو درست کنم یا از خودم دفاع کنم.

ممنون.

اگرعشق را از نو احســــــــان کنیم                نگاهی به اسلام و ایمــان کنیم

اگر یــــــــــــــادمان بود و باران گرفت                دعایی به حال بیابـــــــــان کنیم

اگر جاده را سازه ای کــــــــــهنه بود                کمی گاممان را خرامــــــان کنیم

همه ساعت و آب و آئـــــــینه عشق               همه نار را نور قربــــــــــــان کنیم

اگر یوسفــــــــــــــــیم و عزیزان مصر                 به یاد پدر راه کنعــــــــــــان کنیم

اگر روزی افتد جهان دســـــــــــت ما                همه خلق انگور مهمـــــــان کنیم

تمام حروف الفبـــــــاست عشـــــق                همین درس را در دبســـتان کنیم

من آن بت شکــــــستم بد اشک را                 بیائیم آتش گلســـــــــــــتان کنیم

مرا جـــــــــام می روز و شب بگذرد                 که با می همه سخت آسان کنیم

مبــــــــــــارک بگوئید ما را کـــــه ما                 جهان را به مهمان بـــــــــاران کنیم

اگر شور عشقی چشیدست شعر                 حفاظت ز اشعار با جـــــــــان کنیم

سینا نظری نیا

امیدوارم از این شعر خوشتون بیاد.لطفا نظر هم بدین!اگر جایی رو من نتونستم منظورم رو خوب بیان کنم بگین تا توضیح بدم.و لطفا اشکالاتش رو هم بگین.

دلم مست و خودم هشیار

                                  ورق سقف و قلم دیوار

دلا یاد گـــــــــل و بلبــــــل

                                 زحزن و اشک دس بردار

            *                          *

گل لاله چه خوشحاله

                               از این رویش چه می باله

همه روزم بهاری باش

                               دلم با عشـــــق و با حاله

            *                            *

همه مست و طلا انگور

                               اناالحق و اناالمخمور

نوایی میرسد از دور

                               همه دف و همه تنبور

           *                            *

چه بوی آب روی خاک

                            در این معراج زمین افلاک

همه یا عاشق و معشوق

                            و یا عشـــاق سینه چاک

             *                          *

گل یــــاس و گل نعــــــنا

                            عجب سروی عجب رعنا

عجب ابیــــات و اشعاری

                           چه با معنی چه بی معنا

سینا نظری نیا

۱۶ سالگیم تموم شد.وارد ۱۷ سالگی شدم. ولی مامانم میگه الآن به من باید بگن ۱۶ ساله.

بگذریم.۱۶ ساله پیش در ۲۷ فروردین ۱۳۷۱ در ساعت ۵ صبح من(این معجزه خدایی) و تنها ادامه دهنده خانواده نظری نیا چشم به جهان گشودم و موجب حیرت جهانیان شدم.الهی قربون خودم برم.

بسه دیگه خیلی خودم رو تحویل گرفتم.

ولی خلاصه تولدم مبارک باشه و ایشالله ۸۸ سال و نیم عمر کنمچون طبق برنامه ریزی هام تو ۸۸ سال و نیم می تونم همه کار هایی رو که می خوام انجام بدم.

چند تا شعر دارم ولی چون این پست به این واقعه عظیم اختصاص داره و هرچی بگم کم گفتم شعر ها رو تو پست های بعدی میذارم.

ببخشید اگه از خودم تعریف کردم(شوخی کردم)

بازم:

تولدم مبارک

راستش این شعر رو ۲ ماهی میشه سرودم ولی به یه سری دلایل مزخرف تو وب نذاشتمش.(چند تا شعر جدید دارم ولی وقت ندارم)راستی نظر یادتون نره...لطفا.

در انجمن عشـــــــــق دگر یـار حرام است

                                                      آهنگ و می و مطرب و دـلدار حرام است

بوی گل یــــــــــاس و صنـــم و دود ز اسـپند

                                                      شور و شرر لحــــــظه ی دیدار حرام است

ایـــام هـــمه لــیل و همـه لــیـل همـه خواب

                                                      شب های بلند عـــــــاشق بیدار حرام است

چرخیدم و چــــــــرخیدم و مـحرم شده ام یار

                                                      کــــعبه سر یار است و سر یار حرام است

گر از نظر ناس همه عــــــــــشق بود کفــــر

                                                      فتوای من است حمله به کفــار حرام است

عاشق به کجا می رود این عشق حرام است

                                                      این عشق حرام است و دگر بار حرام است

در هر دو جهانی که بـهار اســــــــت خزانش

                                                      این حزن حرام و غم و غمخوار حرام است

شعری که در آن است سر عـشق و سر دل

                                                      آن شعــــــــر حلال و چه غزلوار حرام است

در اول خلـــــــــقت که مرا روح ندادند

                                                   دور از همه شان بودم و اندوه ندادند

سهم من از این زندگی سبز بود عشق

                                                   راهی که به سوی غم مفــتوح ندادند

امید وارم خوشتون بیاد حالا دومیش

انگار که محکوم به ماندن شــده ام

                                           از کیش ترانه ها و خواندن شده ام

انگار که سالیان سال خواهم زیست

                                            مجـــبور به قـــلب را تپاندن شده ام

                                                                                                        سینا نظری نیا

عیدتون مبارک

بازم از غیبت طولانیم عذر خواهی می کنم.ایشالله تو همین نوروز چند بار آپ می کنم.از نظراتتون هم ممنون.

دوش تا صبح همی سلطان جاویدان بــــــــــدم

                                                         می پرست و خود به خود در میکده چرخان بدم

با نـــــــمازی از لب و شـــــــعری زدل رقص کنان

                                                            با نوایی از دل زار و غم هـــــــــــــــجران بدم

در پی تیماری خونـــــــین دلان و عـــــــــــاشقان

                                                            واژه واژه شـــــــــعر را درمان بدم سامان بدم

در میان واژه ها جــــــــــوینده نا یابنـــــــــــده بود

                                                             در پی پیدای آن طــــــرح مــــــه تــــابان بدم

با کلامی از دف و دیـــــــوانگی و عاقــــــــــــــــلی

                                                              در پی نام بـــــــهار در فصل پائـــــــــیزان بدم

گر مسلمانی است عشق و عاشق و مستانگی

                                                                من خودم اسلام و پس ایمان بدم قرآن بدم

در میان شـــــــــعر ها و واژه ها و بیــــــــــــــت ها

                                                               در پی پیدای شـــعری ما سوالانـــــسان بدم

در بامدادی دل انـــــگیز،نجوای عرفانـــیـــم را

                                                          از دور افشــــــــا کند دل،حــــــــال پریشانیم را

یه خورده سرم خلوت شده.ببخشید.من تو شعر پنج تا الگو دارم که یکیش بابامه(شعراش رو خیلی خیلی قبول دارم)ولی شعراش رو نه جایی می خونه و نه چاپ میکنه.منم شعرام رو همیشه اولین نفر برای بابام و مامانم می خونم.بابام همیشه از شعرام این اشکال رو می گرفت که چرا عشق و امید و... تو شعرام کمرنگه .

چند روز پیش که من بسیار بسیار خوشحال بودم یه فعه بیتی به سرم زد.رفتم تو اتاقم و شعر رو کامل کردم و دو روز بعد رفتم بخونمش تا روش کار کنم و روش هم یکمی کار کردم تا این شد.ولی هنوز جای کار داره.

بعد برای بابام خوندم.بابام لبخند زد و یه آفرین کوچولو گفت.بعد یه خورده بحث کردیم و... .

شانزده سالگیم عالـــــــیست

                                       پر زهم صحـــبتان رو یاییست

شانزده سالگیم عشـق است

                                      جای حافظ و مولوی خالیست

             *                    *

شانزده سالــــــــــگیم آبـــــی

                                     هر شبم تا صبح بــــی خوابی

باز عشق و عاشق و معشوق

                                     روز های گرم مهــــــــــــــتابی

             *                     *

شانزده سالگیم گـــــــــــیتار

                                    خالی از درد و رنج و داد و هـوار

شانزده سالگیم شعـر است

                                    باز رقص جالب خودکــــــــــــــار

              *                      *

شانزده سالگیم شبنـــــــم

                                   حس نرمی به روی پوست تنــم

شانزده سالگیم شــــــادی

                                   اوج ثـــروت برای اینکه منـــــــــم

           *                         *

شانزده سالگیم دفتـــــــــر

                                   فصل پرواز مغز و شور وشــــــــرر

شانزده سالگیم خنــــــــده

                                   روز های بهتر و بهتر

          *                           *

شانزده سالگیم از خشـت

                                  بوی بارون به روی خاک بهشـــــت

شانزده سالگیــــــش خرم

                                  هرکه اشعاری از دلش می نوشت

سینا نظری نیا

ببخشید خیلی وقته نیستم.بخدا خیلی خیلی سرم شلوغه!

همه نظرات رو خوندم ولی ببخشید که جواب ندادم.ایشالله جبران می کنم.امید وارم از این شعرم خوشتون بیاد.

می گــــــریزم از همـــه آزار ها

                               می گریزم از همه بیــــمارها

می گریزم از همه اشک و گناه

                               از همه دلــــداده و دلـــدار ها

می گریزم تا نباشـــد مثل من

                               یک مجاهد در پس دیــــوارها

میگریزم تا نبینـم من دگــــــــر

                             گریه ی مردی ز دسـت یـــارها

می گریزم از همه شــــور غزل

                            از همه عشق و شـراب و تارها

می گریزم تا شجاعت نو شود

                           تا بترســند این همــــه کفتارها

میگریزم تا شوم تک شـــاعری

                          کامــــــده^۱ در اول اخبـــــــــار هـا

می گریزم تا که یابـم قریه^۲ ای

                           که ندارند اسب ها افســـــارها

می گریزم از همه درس و کتاب

                           از همه جبـــرو خـــــم و بردارها

می گریزم تا بدانند آنکــه رفت

                           باز خواهد گشت با اشــعار ها 

سینا نظری نیا

---------------------------------------------------------------------------------

توضیحات

۱-کامده:که آمده

۲-قریه:روستا-ده-شهر

بالاخره من برگشتم.ببخشید چند وقت نبودم.به خدا خیلی سرم شلوغ بود.مدرسه و درس و... .

این چند روزه حرف از مولانا زیاده.ولی... این مقاله رو که حاصل یکی دو کتاب و دل پر منه بخونین.

به پیشنهاد کشور ترکیه ، یونسکو سال 2007 را سال جهانی مولانا نامگذاری کرد.شنیدن این خبر برای ما ایرانیان همانگونه که از یکسو غرور آفرین و بهت زاست ، از سوی دیگر بس دردناک و غم انگیز است. مولانا که در ادبیات عرفانی فارسی کم نظیر و بل بی نظیر است و دهها هزار بیت ، شعر شور آفرین به زبان شیرین پارسی سروده صرف اینکه در دیار دیگری مدفون است به علت کم لطفی و تعلل مسئولان فرهنگی ما مورد طمع دیگران قرار می گیرد.

این تنها مولوی نیست که اینچنین غریب و مهجور در هیاهوی زمانه منزوی می شود.این درد و غم بسیار گران و بزرگی است که ما آخرین تحولات بازار سکه و طلا را دنبال کنیم ، قیمت ملک و ساختمان و خودرو های آخرین مدل وارداتی و انواع تسهیلات دولتی و غیر دولتی خرید آنها را از بر باشیم ، کوچه پس کوچه ها و حدود و ثغور شهر و محله مان را بدانیم و همه تفرجگاه های طبیعی ، معادن ، کوه ها ، دریاها ، ساحل ها و جنگل های این مرز و بوم را برای هم یاد آوری کنیم اما در دایره فرهنگ قله های رفیعی باشند که آنها را نا دیده گرفته باشیم.

مایکل جکسون ، آوریل لوینگ و حتی جانی دپ که خودم عاشقشم با همه خردی ها و ناچیزیشان در مقابل صخره های استواری مانند مولانا ، عطار ، اشراق ، صدرا و اعاظم دیگر از این دست قدعلم کرده باشند  و چه بسا که در بین کودکان و نوجوانان و حتی جوانان دوران ما شان و منزلتی گران تر یافته باشند.

اینجاست که وقتی از یک دانشجو با تحصیلات عالیه فلسفه از احوالات جلال آشتیانی می پرسی تنها نام او را آشنا می یابد و همین است که وقتی از ده نفر دانشجوی یک دانشگاه معتبر!، آماری از پروفسور حسابی می خواهی ، یک نفر او را می شناسد و آن هم مدعی است حسابی جامعه شناس مطرحی بوده است!!!و وقتی به مفخره ای چون شیخ اشراق می بالی که حکمت خسروانی را با فلسفه اسلامی آمیزشی شایسته داده است و سنگ بنای فلسفه اشراق را در جهان اندیشه بنا نهاده تعجب زده مورد تمسخر قرار می گیری که معنای این حرفها چیست؟

دوستان!

این دغدغه و این دلتنگی مرا به این حرفها وا داشت تاباشد که حتی یک نفر هم که شده با من هم صدا شود و از سرقت مفاخری چون:مولانا-نظامی-ابو علی سینا و... لو گیری کنیم.

هر چند که پیشاپیش اذعان داشته و دارم که بضاعت من جوابگوی بزرگی این عزیزان نبوده و نیست ولی به قول خود مولانا:

آب دریا را اگر نتوان کشید                                                هم به قدر تشنگی باید چشید

از این روست که اگر در وصف مولوی و عطار و حافظ و اشراق و صدرا و خمینی و مطهری و طباطبائی و... سخنی گفته می شود نه در ان و منزلت اینان که در حد بضات و توان سخنواران ماست.باشدکه روزی همه ما علاوه بر بزرگان نامبرده  دیگر بزرگان گمنام را بشناسیم و به نژاد اصیل آریایی و ایرانی بودن خود بنازیم.

خیلی وقت بود که پست جدید نذاشته بودم.

چند روز پیش داشتم تو وبلاگ جناب استاد قزوه سرک می کشیدم که شعری نظر منو جلب کرد.(اینجارو داشته باشین)

آخه تو نظرات پائین داشتیم در باره شعر با چند تن از دوستان گفتگو می کردیم.صحبت به ساختار شعر کشید و عناصر شعر.و یکی از دوستان می گفت:عنصر اصلی در شعر تخیله.و از من انتقاد می کرد که چرا گفتم حستون رو نسبت به شعر پائینی من بگین.دوست دیگری دم از مضمون در شعر می زد و مضمون را در شعر از همه چیز مهمتر می دانست.

ولی از نظر این بنده حقیر کوته فکر(خودم)شعر تنها ابزاری است برای انتقال احساسات.تفکرات.وچند چیز دیگه اما به شیوه ای هنر مندانه.و هرچه هنر در این انتقال بیشتر باشد منظور بهتر و تاثیر گذار تر می شود.

بقیه رو حتما در ادامه مطلب بخونین